Dodge Challenger ve Manik Depresif….

Filed under:Kişisel — posted by admin on March 5, 2008 @ 6:36 pm

dodge-challenger.bmp

Ah Dodge Challenger…Her türlü duyguyu taşıyabilen mükemmel varlık…İnsana içinde olduğu modu en iyi şekilde yaşatacağına inandığım araba…İster depresif ister korku dolu ol ya da sevgi kelebeği ol…İçinde olsam ve sürsem kimsenin olmadığı bir orman yolunda ya da sahil kasabasında…Durumuma göre de bir müzik koysam…En kötü halimi bile doya doya yaşarım onu sürerken…’Vanishing Point’in oscar hakkeden cansız oyuncusu..Dodge Challenger..İçine hiç oturmadım,gerçeğini bile görmedim yakından..Ama inanıyorum bana iyi veya kötü modumun en mükemmelini yaşatacak….Dilini bilmediğim ülkelerde gezicem onunla…Arabanın içinde sigara serbest ama başkasının binmesi yasak …Tek başıma olacağım içinde…Radyo veya kasetçalar , ve ben….Siyah bir Dodge Challenger…

Hani rüyanda hayatında hiç görmediğin bir kız görürsün..Onla beraber olursun,aşık olursun…Sabah uyandığında keşke böyle biri olsa dersin ve sonrasında acaba var mı böyle biri diye şüpheye düşersin…Hiç araba sevdam olmamasına rağmen Dodge Challenger böyle birşey benim için…Sokağa çıkarlar da ‘off şu arabaya bak,offf Camaro geçti” falan derler ya..Yok yok olmadı böyle zevklerim..Ayağımın yerden kesilmesi için belediye otobüsü de yeterli..Ama Dodge başka birşey…Araba olarak değil Mesih’le başbaşa sohbete çıkmak gibi birşey…(Olsa gerek)…Düşünüyorum da bazen böyle birşeye hiç bir zaman sahip olamayacağım…He diyecekler çalış kazan olur…Evet olur 45imde 5omde..Şu 5 sene içinde lazım bana ..Çoğu hayalimde öyle değil mi zaten…E o zaman ne gerek var uğraşmaya diye düşünüyorum…Belki bir yerde çalışsam hayallerim için gereken miktarı 40 sene de ,mezun olduktan sonra çalışırsam 20 sene de toplayacağım..Bu da en büyük yalan zaten…Siemens 2500 ytlye başlatıyormuş diye hayallere dalsın millet..Yok öyle birşey…İnsan en ufak hayalini bile gerçekleştiremeyecekse ne diye tutunmaya çalışıyor…Büyük oynayamadıktan sonra  varlığını devam ettirmek,aile kurmak …Boş bana göre….Dünya’yı dolaşmak,bahçesi olan bir evde oturmak köpeklerimle birlikte ve Dodge Challenger’ıma binerek gözden kaybolmak…Yaa bir arabadan  yola çıkıp nerelere geldik…Mesihim olacak diyordum beni daldırdığı düşüncelere bak….Gerekirse Şeytan bile olabiliyor demek…Öyle mükemmel bir varlık…Ya başlamadan bitireceksin,başlarsan da sürdüreceksin…

İtalya….Gelicem sana birgün…Ama öğrenci ama mühendis ama garson olarak…En azından hayalimin %1lik kısmını tamamlamış olacağım böylece…Belki araba çöplüğünden bulurum bir Dodge..Kendim toplarım onu…Ve sonra vınnn….Ne oldu bu adam ya diyecekler…Silinme noktasına doğru sürüyor diyecek beni yakından tanıyan biri…

Hem optimist hem pesimist…Manik Depresif…



image: detail of installation by Bronwyn Lace