Gerçek bir olay üzerine…: Bir Bardak Su

Filed under:Anı — posted by admin on December 5, 2007 @ 12:13 pm

Odasına girdi ve bir anda gözleri doldu…Yatağında 10 sene evvel ölen dedesi yatıyordu…Dili tutulmuştu ama gene de konuşmaya cesaret etti…”Dede hoşgeldin,senin öldüğünü sanıyordum,yaşıyormuşsun ama…”…Dedesi gözlerinin içine baktı ve sadece bir bardak su içmek için geldiğini onu da torunundan istediğini söyledi…Çocuk gözyaşlarına hakim olamadı..Özür dilemeye başladı…Aklına 13 sene evvel dedesi Alzheimer hastası olduğunda kendisinden su istediğinde onu nasıl terslediği geldi..Çocuktu ama o zaman,dedesi de hasta…Herşeyi yüz kere istiyordu…Su içtiğini unutuyor,yemek yediğini unutuyor…Saati soruyor ve bir dakika sonra gene soruyordu..Bir dakika sonra gene ve bir dakika sonra gene…Ama yıllarca bunun acısını çekti yüreğinde…Ya dedesi gerçekten de susadıysa o sırada…Tamam belki daha 5 dakika önce içmişti ve içtiğini unutmuştu…Bu hastalığın kötü yanı buydu..Ne yapsa kısa süre sonra unutuyordu insan…Ama ya o sırada gerçekten de susadıysa…Ve çocuk bunu göze almadan O’nu terslediyse…

Bir anda dedesinin ellerine sarıldı..Avucunun içindeydi elleri ama sanki boşluğu kavrar gibiydi…Ondan özür diledi..yüzlerce kez…..Dedesi ‘Hadi suyumu getirmeyecek misin? ” diye sordu…Çocuk mutfaga koştu..Kocaman bir bardağın içine suyu doldurdu..Aynı hızla odasına geldiğinde dedesi gitmişti…Bardak elinden düştü…Yerler sırılsıklam…Acaba dedesi yıllarca bunun azabını çeken torununun vicdanını rahatlatmaya mı,yoksa bu olayın onda da bir yara olduğunu belirtmeye mi gelmişti…Çocuk bunu hiçbir zaman bilemedi…Dedesinin resmi önünde oturup ağladı ve tekrar tekrar özür diledi…Rüya değildi …gerçek de değildi yaşadığı…Sanki zaman durmuş ve çocuğa 13 sene geriyi tekrar yaşatmıştı…Özürün kabul edilip edilmediğini hiçbir zaman bilemedi,arada içini rahatlatıyor ‘Evet,beni affetti” diye…Ama sonra gene aklına geliyor…Ya affedilmediyse…..Bazen o zaman daha çocuk olduğunu ve bu davranışının çocukça olduğunu düşünerek içini rahatlatmaya çalışıyordu…Ama insanın çoğu pişmanlığı çocukken yaptığı hatalardan gelmiyor mu zaten?

(Gerçek bir olay üzerine….Umarım beni affetmişsindir…..)

3 comments »

  1. Yaa içim çok kötü oldu:(
    Kendi yaptığım hatalar da aklıma geldi.. Hepsi çocukluktan diyeceğim ama şimdi de hatalar yapıyoruz. Farkına varabilsek keşke kimseyi kaybetmeden…

    Comment by Wendy — December 6, 2007 @ 1:47 am

  2. affetmişitr bence kasit yapmadığınbirşey için vicdana zabı ceken gerek yok ki .dimitri yaf sen hep yaz

    Comment by DEVRIM — December 21, 2007 @ 1:31 pm

  3. uppss yazamadım demin özür. vicdan azabına gerek yok ki kasti yapmamışşın ama parcadan cıkacak anlam hep yaz sen be:p

    Comment by DEVRIM — December 21, 2007 @ 1:33 pm

Copy link for RSS feed for comments on this post or for TrackBack URI

Leave a comment

Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>

(required)

(required)




image: detail of installation by Bronwyn Lace