2mi3

Sabah uyandığında herÅŸey iyi baÅŸlamıştı…Patsy Cline açtı,Crazy Dreams çalıyordu son ses…Sabah kahvesini içerken,bir yandan aromalı sigarasını çekiyordu…Aç karnına çok iyi geliyordu…Gazeteyi aldı eline…Ä°lanlar,Emlak,Kiralık Ev….Moda’da 5. kat…Üç oda bir salon..Güzel olsa gerek diye düşündü…Deniz görüyordur büyük ihtimalle…Telefonu aldı eline,ama ev telefonunu borcundan dolayı kesmiÅŸlerdi…Cep telefonundan kalan son 10 kontoruyle emlakçıyı aradı…Saat 15:00′da görüşeceklerdi…

Vapurla Anadolu yakasına geçti…KuÅŸlar…Atılan simit parçalarına atlayan kuÅŸlar…Beyaz ve özgür…Mp3 playerında ‘How Can I Face Tomorrow’ çalıyor….Patsy Cline günü ilan etmiÅŸti o günü…Kafasında soru iÅŸaretleri çakmaya baÅŸladı…Yarınla nasıl yüzleÅŸecekdi (onu kaybederken)….KuÅŸlara özendi…Uçabilirse herÅŸey yoluna girerdi…

Moda…Emlakçı ile bir süre konuÅŸtuktan sonra eve bakmaya gitti…Kapıyı açtılar..Ferah bir ev…YaÅŸlı sessiz komÅŸular,gürültüsüz bir sokak….Camdan baktı…Deniz gözüküyordu…Emlakçı evde biraz vakit geçirebileceÄŸini söyledi ve çıkarken kapıyı çekmesinin yeterli olduÄŸunu söyledi….

2 saat sonra aynı binanın altında yüzü gülen bir beden buldular….Kulağında kulaklıklar…Polis ÅŸarkıyı dinledi..”I fall to Pieces”…tekrara alınmış ve nerdeyse 5 kere dinlenmiÅŸ….Ä°ntihar sebebini bulamadılar…Mutlu bitmiÅŸ bir hayat…Belki de beyaz kanatlı bir martıya dönüşmüştü ruhu..Bu gülen surattan bu anlaşılabilirdi….