2mi3

Her açık gördüğüm diz üstü bilgisayarda,hergün gazetenin bir köşesinde gördüğüm,sokakta insanların konuşmalarından duyduğum,yok ilkokul arkadaşımı buldum ,yok eski sevgilimi buldum,yok tek gecelik ilişkimi buldum, muhabbetlerinden iyice bunalıp neredeyse ilk açıldığı zamanlar kayıt olduğum ama sonra insanların hayatını kontrol etmeye başladığını düşündüğüm Facebook’dan bugün kurtuldum…Gittim ‘deactivate my account’ bölümüne tıkladım ve az ama öz çevreme geri döndüm…Lise merdiveninde görüp ekleyenlerin,arkadaşımın arkadaşısın diyip ekleyenlerin,aaa bunu bir yerden tanıyorum diyip ekleyenlerin hepsinin yüzüne kapadım Facebook’u….Görüşmek istediğim adamı zaten bir şekilde bulurum diye düşünüyorum…Tamam ben de bir hevesle arattım ilkokul arkadaşlarımı…Ama ne oldu…”Eeee abi ne var ne yok” sorusu cevapsız kaldı…Muhabbet daha ileri gitmedi…Facebook’umda varmış 80 arkadaş…Cep telefonumda yaptığım eleme sonucu ailemi saymazsam geriye kalıyo 10 arkadaş….Facebook’ta ki 7o kişi fazlalığı ne peki….Valla ”cybersocial” olmak bana göre değilmiş bunu anladım….Arkadaşlarıma resimleri e-mail atarım…Rakı sofrasını nevizadede,dansa kaldırmayı,güldürmeyi,gıdıklamayı da gerçek hayatta yaparım…

Facebook illetinden kurtuldum,kendimi şanslı hissediyorum…Çünkü ”Facebook is Lost Control”…